S.A.D.

De eerste symptomen steken de kop op wanneer de eerste voorjaarsbloeiers uitgebloeid zijn en hun bloemhoofdjes beginnen te verdorren.  Zowel in eigen tuin als in de omliggende natuur  voortdurend uitkijken, wat staat waar en in  welk stadium van de levenscyclus bevindt het zich. Fietsen om pakweg een brood te gaan halen zo’n 3 km verderop kan op die manier gemakkelijk anderhalf tot twee uur in beslag nemen. Naarmate de zomer vordert, wordt er steeds meer geoogst, gedroogd, gewand, zakjes geplooid, gelabeld , gesorteerd, geïnventariseerd.  Als er uiteindelijk niets meer uit de natuur kan gehaald worden wegens te nat, te korte dagen en te koud, verplaatsen de activiteiten zich naar online catalogi. Hier loopt het meestal uit de hand. Het begint nog met het zorgvuldig aflopen van het verlanglijstje, maar al klikkend wordt er steeds meer lekkers, moois en nuttigs in het virtuele mandje gezwierd. Los van enig praktisch inzicht of zelfdiscipline kan enkel het totaalbedrag onderaan de bestelpagina nog enigszins een rem zetten op deze ver gevorderde vorm van  verzamelwoede.  Het storten van het geld kan  een tijdelijk verdwijnen van de symptomen tot gevolg hebben. De verleidingen gluren echter om iedere hoek.  Van tuinbloggers die onweerstaanbare aanbiedingen doen tot lokale  (zelhulp(?)) groepjes die ruilbijeenkomsten organiseren.

Het opstellen van teelt- en tuinplannen worden  dan onvermijdelijk voorafgegaan door  taferelen gelijkaardig aan onderstaande foto.

P1010449.JPG

Vergis u niet, dit is nog maar een begin. De komende weken worden modems en ijskasten of enig ander toestel die een constante temperatuur uitstraalt, bezet met bakjes ontkiemende zaden. Vensterbanken worden vervolgens volgepropt met potjes zaailingen en dit alles blijft duren tot het warm genoeg is om deze uitwassen naar de serre te verbannen.  De symptomen mogen op dat moment wel onder controle lijken, maar niets is minder waar. De cyclus begint gewoon weer van voor af aan.

Ik beken, ik lijd aan een vergevorderde vorm van S.A.D. Niet de winterdepressie, maar  de Seed Acquisition Disorder ofte Zaad Aanschaf Stoornis.

In tegenstelling tot wat de Engelse naamgeving doet vermoeden zult u wel al doorhebben dat ik deze aandoening allesbehalve triest vindt. Een beetje overmoedig, dat wel.

 Ik zal het wel leren, zeker.

 

Advertenties

11 gedachtes over “S.A.D.

  1. Ik herken het… ik herken het…
    Je zou kunnen aansluiten bij een zelfhulpgroep zoals ASB (Anonymous Seed Buyers).
    De eerste stap heb je in elk geval al gezet:
    “Stap 1 – Erken uw verslaving en de gevolgen”
    (Ik merk dat hiermee bij mezelf het zaadje voor een nieuwe blogpost gezaaid is… laat ik dus stoppen met dit commentaar, en kijken of ik dit tot een plantje kan laten uitgroeien in de komende dagen/weken.)

    Like

  2. ’t Is een (aangename) ziekte.
    Veel zaad wordt niet eens uitgezaaid. En hoewel het meeste daarvan toch langere tijd kiemkrachtig blijft koop ik toch maar liever vers zaad, ‘om zeker te zijn’. Zelfs meerdere jaren na de best before datum valt het enorm zwaar om van dat oude zaad definitief afscheid te nemen.
    Save Our Seeds, zeg ik dan maar. 😉

    Like

  3. Volgens mij gaat het bij veel mensen hand in hand … liefde voor tuinieren, weinig geduld en uit de hand lopende aankopen. Ik woon zelf op fietsafstand van zaadhandel Vreeken, dat maakt het ook niet makkelijker 😉

    Indrukwekkende hoeveelheid, dat dan weer wel!

    Like

  4. Pingback: Zadenruil (1) | le fabuleux jardin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s