Eten uit een wilde tuin

In de permacultuur gaat de voorkeur uit naar vaste planten en dan nog liefst zo divers mogelijk. De theorie erachter is dat er op die manier het hele jaar door wel iets  eetbaars beschikbaar is, ook wanneer andere oogsten door omstandigheden mislukken. De bodem blijft bedekt, wat  altijd goed is voor het bodemleven. De plant krijgt de kans  zijn groeicyclus volledig te doorlopen waardoor pollen, nectar, zaad en nestmateriaal beschikbaar zijn voor insecten en vogels.  Daarbovenop vragen vaste planten ook nog eens minder input van de tuinier. Ah, ja, want eenmaal ze er staan is dat in principe voor een hele lange tijd! Hoe gemakkelijk kan het zijn !

 Het idee om een heel jaar gezond voedsel ter beschikking te hebben, zonder daar veel voor te moeten doen is toch wel heel aantrekkelijk.  Er is wel een probleem, buiten de usual suspects zoals asperge, artisjok en rabarber, gaat het meestal om vergeten of exotische groenten, m.a.w. groenten of planten waarvan we geen idee hebben wat we er mee aan moeten vangen in de keuken.  Waarschijnlijk  is er in bepaalde gevallen zelfs een  grondige reden voor waarom we ze vergeten zijn.  Pastinaak en aardpeer bijvoorbeeld , twee al wat minder vergeten groenten,  worden hier bij de bewoners van de jardin wel geduld,  maar zijn niet erg populair.

 Nu,  ben ik niet echt passioneel bezig  met koken,  maar vind ik het fantastisch interessant om uit te zoeken welke planten eetbaar zijn, wat je er allemaal mee kan aanvangen en probeer ze daarnaast ook nog eens op te kweken.  Ik kan nu wel mooie verhaaltjes gaan schrijven over al die planten, maar uiteindelijk zal ik dat ook maar ergens gehaald hebben  waar u het ook kan vinden.

Het plan

Als je A zegt moet je B zeggen, dus al wat in de jardin groeit en bloeit en zogenaamd eetbaar is, moet en zal getest worden.  Het is dus de  bedoeling dat ik minstens eenmaal per maand verslag  doe van wat voor nieuws  er de keuken is binnengekomen , hoe het werd bereid en, het belangrijkste, of het ook in de smaak viel.  Mijn mannen werken  ook mee aan dit plan, op voorwaarde dat ik ze niets voorschotel zonder ze op de hoogte te brengen van wat ze te eten krijgen. Weigeren is toegelaten.

Het test-panel voorgesteld

De man :  Liefhebber van  soep, bonen en traditionele gerechten ongeacht hun oorsprong, eet wat de pot schaft.

Zoon 1 :  Vegetariër, bewust bezig met gezond eten,  lust echter niets van het cucurbita geslacht en ook geen voorstander van  “nepvlees”.

Zoon 2 :  Eet wat de pot schaft, maar heeft door een chronische darmziekte soms moeite met sommige voedingswaren, bijvoorbeeld bonen in tomatensaus.

Ikzelf: kan niet meteen iets bedenken wat ik niet lust, maar gezien ik ook de boerin en kok van dienst ben is mijn mening waarschijnlijk iets te bevooroordeeld.

De pot schaft meestal vers voedsel, weinig vlees en vis, maar het kan wel eens gebeuren dat er geen tijd of  goesting is om te koken en er friet met curryworst of een diepvriespizza op tafel komt, ondanks sommige principes wordt een dergelijke initiatief steeds zeer goed ontvangen.

P1010381

Damastbloem: om mee te beginnen.

Wordt vervolgd

Advertenties

9 gedachtes over “Eten uit een wilde tuin

  1. Dankjewel. Op de Bijwei gaan we van start met wat via FB binnenkomt. Stichting Lezen Werkt is initiatiefnemer “Verbinding eenvoudige taal en gezonde maaltijden”
    Eenvoud is woord van het jaar en daaraan werken we.

    Like

  2. … ‘die geen Cucurbitaceae lust’…
    Niet lust als in
    – ‘ik eet het niet als ik het visueel nog kan herkennen’
    of als in
    – ‘als je het verstopt in een mengelmoes van andere groenten en ik zie niet meer wat het is dan zal ik je nietsvermoedend complimenteren met de heerlijke maaltijd’?

    Best moeilijk zou ik het vinden hoor, om in de zomer geen courgetten of komkommers of zomersquashes allerhande, en in de winter geen pompoenen in de maaltijd te kunnen verwerken…

    (Ik heb gelukkig een zoon die alle groenten lust, en alleen heel achterdochtig zal proeven als hij vreest dat ik iets van ‘zure zuivel’ of onbekende kazen in het eten ‘verstopt’ heb.)

    Like

    • Helaas, verstoppen helpt niet. Zelfs als baby die enkel borstvoeding kreeg ging het voeden moeilijker als ik zelf courgette, komkommer of pompoen had gegeten, heel bizar, maar dat hebben we pas ontdekt toen we op vaste voeding overschakelden. Inderdaad best moeilijk, mijn oplossing bestaat er in om altijd een portie bonen achter de hand te houden.

      Like

  3. Pingback: Eten uit een wilde tuin: jonge scheuten | le fabuleux jardin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s